پروانه های بی پروا
اگه وقتی که به خونه برگشتید متوجه بشید فردی اومده و به مادرتون ، پدرتون و یا خواهر و برادرتون زشت ترین و گستاخانه ترین حرف ها رو زده و یا اینکه خدایی نکرده دستش روی خونواده شما بلند شده ، چه حسی به شما دست میده ؟ شما در جواب این بی حرمتی چه کاری انجام میدید؟ مطمئنا نمی تونید بی تفاوت باشید . شاید دیگه توجه نکنید که اون فرد گستاخ در چه موقعیت و جایگاهی هست و چقدر قدرت داره ، فقط و فقط خواهان این هستید که به هر نحوی شده اونو سرجاش بنشونید . حتی اون دسته از ما که کمی غیرت داغ تری دارند به قیمت جونشون هم که شده جلو کسی که به ناموس و عزیزشون بی حرمتی کرده می ایستند. بزرگان دینمون به ما یاد دادند که ناموس فکری و اعتقادی خودمون رو بر ناموس شخصی مقدم بدونیم. وقتی اشخاص مخالف اسلام یا بهتره بگم یک جریان فکری مخالف اسلام میاد و به یکی از ارزشمندترین و مقدس ترین ارکان اسلام که قرآن هست ، زشت ترین توهین ها و بی احترامی ها رو می کنه ، باید مقابل این آدم های زشت سیرت و این جریان فکری چه کرد ؟! البته ناگفته نمونه که این افراد به رکن دیگر اسلام یعنی ولایت و عترت ، با کشیدن کاریکاتور و ایجاد شبهه سال هاست که دارند بی حرمتی می کنند. من فکر می کنم تنها راه مقابله با این جریان فکری ، بعد از اعلام انزجار و تنفر از کارشون این هست که به عنوان امت اسلامی با توکل به خدا و تلاش بیشتر، اونقدر (در تمام عرصه ها ) قدرتمند بشیم که هیچ احدی نتونه حتی جرات فکر کردن به چنین کارهای پست و خباثت آمیزی رو بکنه . (یعنی همون توصیه همیشگی خدا و پیامبرش به قدرتمند تر کردن هر چه بیشتر جامعه اسلامی) و فراموش نکنید که ما از این امت جدا نیستیم . حالا باید بیاندیشیم و پیدا کنیم راه و روش رو که چطوری در توانمند کردن این امت کمک کنیم ... این نظر شخص من بود خوشحال میشم شما هم نظراتتون رو به من بگید که : چطور باید وظیفه خودمون رو نسبت به خداوند ، دین و قرآن انجام بدیم ؟ و در مقابل این اهانت ها چه کنیم ؟ بسم الله الرحمن الرحیم
اگر خدا توفیق بده از این به بعد سعی میکنم به طور خلاصه ، مطالبی که به خودم کمک کرده رو اینجا ثبت کنم. و از خدای مهربون میخوام که این کار منو برای خودش خالص کنه.
التماس دعا
نویسندگان وبلاگ :
مهندس (کارشناس ارشد زراعت)[2]
پرستار (دانشجوی کارشناسی پرستاری)[93]
نام این وبلاگ از شعر پروانه بی پروا، سروده عطار نیشابوری ، شاعر و عارف بزرگ ایرانی گرفته شده و دلیل انتخاب این نام به جهت هدف بزرگی هست که من و همسرم برای زندگی خودمون انتخاب کردیم... . این وبلاگ قبلا اینطوری نبود و بیشتر نکات و چیزایی رو می نوشتم که خودم یاد داشتم و دلم می خواست به دیگران هم یاد بدم . اما دیگه اینطوری نیست . من به یک همزبون احتیاج دارم که بتونم هر چی توی دلم هست بگم . به خاطر همین این وبلاگ تبدیل شد به یک دفتر خاطرات که لحظه به لحظه زندگیم و افکارم رو توی دلش نگه می داره .
